Disclaimer: เอนทรี่นี้มีการเปิดเผยเนื้อเรื่องส่วนสำคัญของภาพยนตร์อย่างไม่เกรงใจผู้อ่าน

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เรื่องย่อ 

คุณปู่คาร์ล เฟรดริกเซน ชายชราอายุ 78 ปี ตัดสินใจดัดแปลงบ้านไม้ของตนเองให้กลายเป็นเรือเหาะพลังลูกโป่งอัดฮีเลียม หักหางเสือสู่ทวีปอเมริกาใต้แดนลับแล เพื่อหนีจากชีวิตที่ไร้ญาติขาดมิตรและจืดชืดภายหลังจากที่คุณย่าเอลลี ภรรยาสุดที่รักเสียชีวิตไป และเพื่อสานต่อสัญญาชั่วชีวิตระหว่างเขาและเอลลีที่ว่าจะออกผจญภัยไปด้วยกัน โดยมีเพื่อนร่วมทางจำเป็นคือรัสเซลล์ ลูกเสือน้อยบอยสเกาท์วัยใสอายุ 8 ขวบ ที่เข้าหาตาเฒ่าขี้ยัวะคนนี้เพราะต้องการลายเซ็นของปู่แกไปรับเข็มกลัดบำเพ็ญประโยชน์ของลูกเสือชิ้นสุดท้าย การผจญภัยของทั้งสองนำมาซึ่งอุปสรรคและบทเรียนของชิวิตมากมาย...ในนามแห่ง "การผจญภัย"

 

ใครเป็นคนตั้งชื่อไทยว่า "ปู่ซ่าบ้าพลัง" ฟระ?

บทนำ [UP]

จากการความใฝ่ฝันที่ท้าทายกำแพงอันสูงลิบใน Ratatouille, บทโรแมนติกของหุ่นยนต์ที่มีนัยเสียดสีมนุษย์ยุคบริโภคนิยมใน Wall-E, งานอนิเมชั่นระดับสุดยอดของพิกซาร์ยังคงเกาะมาตรฐานเดิมได้อย่างเหนียวแน่นทั้งในแง่ของมุขตลกและความคิดสร้างสรรค์ ทั้งยังไม่ลืมที่จะพัฒนาตัวเองเพื่อให้บทภาพยนตร์ของพวกเขามีสาระที่ลุ่มลึกมากขึ้นเรื่อยๆ จนแม้ในขณะที่ผู้ชมวัยเด็กกำลังหัวเราะอย่างสนุกสนาน ก็อาจมีผู้ใหญ่หลายคนปาดน้ำตาด้วยความซาบซึ้งอยู่ข้างๆ

UP อาจทำให้เด็กเล็กถึงวัยรุ่นเรียนรู้ที่จะทำความเข้าใจมุมมองของ "ผู้ใหญ่งี่เง่า" บางคน ในขณะเดียวกันก็กระตุกเตือนให้หัวใจของผู้ใหญ่หวนรำลึกถึงสิ่งสำคัญที่เขาทำตกหาย จนอาจทำให้เขากลายเป็นคน "งี่เง่า" ไปโดยไม่รู้ตัว

แค่ชื่อเรื่อง [UP] ซึ่งเป็นคำที่ "ติดบวก" สุดๆ เพียงคำเดียว ก็มีนัยมากมาย แฝงไว้อย่างน่าคิด

รัสเซลล์เป็นตัวแทนของเด็กเล็ก ซึ่งล้วนต้องการที่จะ grow UP (เติบโต) และ look UP to someone (ชื่นชมใครสักคน)

และปู่คาร์ลซึ่งเป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ ก็ต้องการที่จะ head UP (ภาคภูมิใจ) และ raise UP their spirits (ปลุกเร้าจิตวิญญาณ)

ความปรารถนาที่จะ UP ของทั้งรัซเซลล์และคาร์ล ถูกผูกติดและโยงร้อยกันเอาไว้ ณ ปลายลูกโป่งหลากสีสัน ... ล่องลอย "ขึ้น" ไปบนท้องฟ้าสีคราม...

 

 


 

[บ้าน: คำมั่นสัญญา]

บ้าน เป็นนัยสัญลักษณ์ประจำตัวของปู่สุดซ่า และเป็นสัญลักษณ์ชิ้นสำคัญที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ซึ่งถูกนำมาใช้ซ้ำนำเสนอได้ตลอดทั้งเรื่อง บ้านไม้เก่าคร่ำคร่ามีกลิ่นอายของคุณย่าเอลลี ข้าวของเครื่องใช้ของทั้งสอง และเป็นของดูต่างหน้าความทรงจำกว่า 70 ปีของคุณปู่คาร์ล ถือกำเนิดใหม่เป็นครั้งที่สองในชีวิตของมัน เพื่อไล่ตามความฝันที่ไม่เคยถูกเติมเต็ม คาร์ลพาวิมานลอยหลังนี้มุ่งสู่อเมริกาใต้ด้วยความนัยว่าเพื่อพา "เอลลี" ออกไป "ผจญภัย" ด้วยกันตามคำมั่นสัญญา

ออกเดินทางไม่เท่าไร คาร์ลก็พบว่าบ้านหลังเดิมบนท้องฟ้าไม่อาจต้านพายุฝนได้ดีเท่ากับเมื่อครั้งที่มันยังอยู่บนพื้นดิน ในขณะนั้นอะไรบางอย่างก็ "สั่นไหว" ไปพร้อมกับตัวบ้าน ปู่คาร์ลได้แต่พะวักพะวนอยู่กับการรักษาถ้วยชามแห่งความทรงจำไม่ให้แตกสลาย และปล่อยให้นักบินมือใหม่อย่างรัสเซลล์คอยรับมือกับลมมรสุม

ลางร้ายส่อเค้าท่ามกลางฝนซัดกระหน่ำ แต่กระนั้นสายตาฟางของคาร์ลก็ยังคงจับจ้องอยู่แต่กับตัวบ้านและตัวบ้าน...

 


 

[เข็มกลัด: เป้าหมาย]

สายสะพายเข็มกลัดบำเพ็ญประโยชน์ของลูกเสือเป็นนัยสัญลักษณ์ประจำตัวของรัสเซลล์ "เด็กน้อยตามตำรา" ผู้พึ่งพาแต่ความรู้จากหนังสือคู่มือแม้กระทั่งในการกล่าวทักทาย

ความรู้ อุปกรณ์เสริม และลำดับขั้นตอนมากมายในคู่มือของรัสเซลล์ไม่ค่อยมีบทบาท แต่ก็เพียงพอที่จะสื่อกับคนดูได้ตามสาร เป้สนามใบโตของรัสเซลล์ถูกกล่าวถึงน้อยมาก เป็นนัยว่ามันไม่แทบเคยมีประโยชน์