0066 The Know-It-All: วิถีแห่งเนิร์ด

posted on 07 May 2009 19:03 by stellargazer

 

**Disclaimer: คำว่า "เนิร์ด" มากมายในเอนทรี่นี้ไม่ได้มีเจตนาแดกดัน เอ. เจ. เจคอบส์ ผู้เขียนแต่ประการใด เพราะ จขบ. นี่แหละ ตัวเนิร์ดเลย**

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

คนเราเมื่อเกิดมา ก็คงมีไม่น้อยที่ใฝ่ฝันอยากจะทำอะไรสักอย่างที่ยิ่งใหญ่ ท้าทาย และน่าจดจำ อัจฉริยบุคคลอาจคิดทฤษฎีพลิกโลก นักกีฬาอาจเคี่ยวกรำตัวเองเพื่อทำลายสถิติ นักสำรวจอาจเดินทางไปยังดินแดนที่ไม่มีใครเคยรู้จัก ... ส่วนคนธรรมดาอย่างเราอาจมีฝันที่เล็กน้อยเมื่อเทียบกัน เช่น เดินทางต่างประเทศแบบแบ็กแพ็ค หรือเที่ยวชิมของอร่อยทั่วไทย ฯลฯ แตกต่างกันไปตามความถนัดและแรงบันดาลใจของแต่ละคน

แล้วเนิร์ด (เด็กบ้าเรียน) หนุ่มใหญ่วัย 30 กลางๆ อย่างนายเอ. เจ. เจค็อบส์ คนนี้เล่า?

ชีวิตของ เอ. เจ. นั้นจัดว่าเรียบง่ายและไม่ได้เด่นดังอะไร คุณลักษณะที่พอจะนึกออกเกี่ยวกับชายคนนี้คือ เขาเป็นผู้รักการอ่าน เป็นหนอนหนังสือตัวฉกาจ และเป็นผู้หลงใหลในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารจนทำให้เขามีปัญหาในการเข้าสังคมอยู่ไม่น้อย

วันดีคืนดี เนิร์ดนาม เอ. เจ. ผู้นี้ ก็ออกมาประกาศก้องว่าจะสร้างตำนานแห่งความเนิร์ด ที่โลกจะต้องโจษขานในความเนิร์ดของเขา ด้วยการอ่านหนังสือปกแข็งชุด Encyclopaedia Britannica หรือสารานุกรมบริแทนนิกา ฉบับพิมพ์ปี ค.ศ. 2002 ปริมาณเนื้อหารวม 32 เล่ม 33,000 หน้า 65,000 บทความ 24,000 ภาพ 44 ล้านคำโดยผู้เขียนบทความกว่า 9,500 คน จากต้นจนจบ ด้วยตัวคนเดียว!

เป็นภารกิจที่บ้าระห่ำใช่เล่น หากนับว่า เอ.เจ. มีงานประจำอยู่แล้ว เขาเพิ่งแต่งงานกับภรรยานามจูลี่มาหมาดๆ และยังไม่บวมพอที่จะทิ้งงานและภรรยาเพื่อมาจุ้มปุ๊กอยู่กับสารานุกรม (ไม่ต้องเอาอะไรมาก ขนาด จขบ. ที่ยังโสด ก็ยังดองบล็อกตัวเองได้บ่อยๆ)

การเดินทางแหวกว่ายไปในมหาสมุทรแห่งข้อมูลของ เอ. เจ. จึงเริ่มขึ้นด้วยประการฉะนี้

 

ชื่อภาษาไทยคือ [ปฏิบัติการล่าไอคิว]  โดยสำนักพิมพ์มติชน

 

เช่นเดียวกับการเดินทางทุกรูปแบบ ที่ [จุดหมาย] ย่อมไม่สำคัญเท่ากับ [ระหว่างทาง] ... เอ.เจ. ทำให้สาระใน The Know-It-All ย่อยง่ายกว่าสมุดเลกเชอร์สำหรับเตรียมสอบ เขาเลือกที่จะใส่การผูกเรื่องข้อมูลหนักๆ ให้เข้ากับชีวิตประจำวันอย่างพิศดารพันลึก มุมมองส่วนตัวที่ลึกบ้างตื้นบ้างตามสไตล์คนที่ขลุกอยู่กับวัฒนธรรมแบบอเมริกันป๊อป แต่ใสซื่อและตรงไปตรงมา (ส่วนที่ออกลูกทะลึ่งก็ทะลึ่งได้อย่างไม่มีแอ๊บ) รวมถึงสภาพชีวิตที่เปลี่ยนไปหลังจากที่เขาได้รู้จักกับสารานุกรม ลงไปในหนังสือเล่มนี้อย่างหมดเปลือก

การเดินทางของ เอ.เจ นั้นสนุกสนาน เฮฮา มีสีสัน และเขาก็มีโอกาสได้เปิดมุมมองใหม่ๆ ค้นพบผู้คนและสังคมมากหน้าหลายตาจากการอ่านสารานุกรม อีกทั้งคาแรกเตอร์ของ เอ.เจ. และจูลี่ก็น่าสนใจมากจนเอาไปทำฟิคชั่นสนุกๆ สักเรื่องได้ สารภาพว่าตั้งแต่ 1/3 เล่มเป็นต้นไป ผมไม่ค่อยจำข้อมูลที่ เอ.เจ. เขายกมาเล่าได้เท่าไหร่นัก แต่ไปนั่งฮามุขเนิร์ดตัวพ่อของ เอ.เจ. กับความอาร์ทตัวแม่ของคุณจูลี่ซะมากกว่า

แม้ เอ.เจ. จะจดจำสิ่งที่เขาได้อ่านไม่ครบทั้งหมด (และดูเหมือนว่าจะมีส่วนที่ลืมไปมากกว่าที่จำได้) แต่นอกจาก [ความรู้] แล้ว สิ่งที่เขาได้รับจากหนังสือชุดสารานุกรมนี้ก็ถือเป็น [ประสบการณ์] ที่น่าจดจำ และมีผลต่อพัฒนาการทางจิตใจ-สังคมในวัยสามสิบกว่าๆ ของเขาไม่น้อยเลย

การออกเดินทางนั้น หาได้สำคัญที่จุดหมายหรือเส้นทาง เราอาจออกเดินทางเพียงเพื่อจะได้เดินทาง วิถีของการเดินทางก็อาจมีได้หลากหลาย แต่จุดหมายที่แท้ล้วนคือการแสวงหาตนเอง

 

ด้วยจิตคารวะ ในวิถีแห่งเนิร์ด

บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ชมเวบไซท์ของหนังสืออย่างเป็นทางการได้ที่นี่

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

**ของแถม--ตัวอย่างมุขเนิร์ด**

ถึงบล็อกเพื่อนบ้านนายหนึ่งที่นิยมสบถด้วย [หอยหลอด] : จากการอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมแนะนำให้เปลี่ยนเป็น [เป๋าฮื้อ] (abalone) แทนครับ ... เพราะสารานุกรมเขาเขียนไว้ว่าเป๋าฮื้อมีรูขับถ่ายของเสียถึง 5 รู นั่นหมายความว่าพูด abalone แค่สามพยางค์ เท่ากับแอบด่าอีกฝ่ายว่า a**h*le ได้เป็นคอมโบตั้งห้าครั้ง (10 พยางค์) แน่ะ!! คำนวณประสิทธิภาพเชิงกลได้ประมาณ 3.33 เท่าเชียวนา~

Comment

Comment:

Tweet

น่าอ่านๆ

#11 By พงคุง on 2009-05-13 22:15

เข้าใจยาก..

#10 By Shuu Exteen on 2009-05-13 22:12

เห็นเป้าหมายที่เฮียแกตั้งไว้ว่าจะทำให้สำเร็จแล้วเหนื่อยใจแทน

แต่ความเป็นจริง สิ่งสำคัญของมันไม่ได้อยู่ที่การอ่านให้จบทั้งหมด 33,000 หน้า หากแต่เป็นความรู้ระหว่างบรรทัดในแต่ละหน้าที่มิสเตอร์เนิร์ดผู้นี้ได้รับไปต่างหาก

กว่าแกจะอ่านจบ -ถึงจะมีหลงลืมไปมากกว่าจดจำได้- ไอคิว, ความรู้ และมุมมองต่อโลกใบนี้คงได้พํมนาพุ่งทะลุพิกัดจากเดิมอยู่ไปมากโขล่ะครับ

หนังสือน่ะอ่านไปเถอะ มีประโยชน์อยู่แล้ว

#9 By Highwind on 2009-05-10 10:42

^^ สุดยอดไปเลยแฮะคุณเอเจ
ปล. ไม่เข้าใจมุขแถมอ่ะค่ะ -*-
นิยาม และรูปแบบ"การเดินทาง" ของแต่ละคน ไม่เคยเหมือนกัน แต่ผมยอมรับเลยว่า เส้นทางของเฮียเอ เจนี่...ไม่หมูเอาซะเลย

แค่ฟังระยะทาง(?)ที่ใช้ในการเดินทาง ยาวไกลหลายหมื่นหน้านี่ ก็ทึ่งแล้วครับ ที่นายคนนี้ทำได้ และอุตส่าห์เอามาผูกโยงกับความคิดตัวเอง ถ่ายทอดประสบการณ์ได้เป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้

จะเนิร์ดตัวพ่อ อาร์ตตัวแม่ แบบไหน จะชอบเดินทาง ชอบดูหนัง ชอบอ่าน ชอบกิน ชอบเล่นอะไรก็แล้วแต่...ตัวผมเองก็เป็นพวกหลงใหลกับ"การเดินทาง"ของชีวิตในรูปแบบต่างๆเหมือนกันครับ ^^ ...มีความสุขที่จะได้ทำ หรืออย่างน้อย ก็ขอได้รับรู้เรื่องราวการเดินทางของชาวบ้านเค้าอย่างนี้ ว่าสุขสนุก หรือทุกข์ระทมกันแค่ไหน open-mounthed smile

ขอคารวะวิถีแห่งเนิร์ด ของคุณสามีคนนี้อีกคน big smile



...แต่คิดๆแล้วก็แอบเศร้า...ไม่รู้อีกนานแค่ไหน ที่ผมจะได้ออกเดินทางเป็นเรื่องเป็นราว ตามแผนที่เคยวางไว้บ้างนะ!! เป๋าฮื้อเอ๊ย!!

(........เอ่อ...จะดีหรอครับ.......sad smile )

#7 By Zieghart on 2009-05-08 20:07

...เอ่อ มุกของแถมนี่...ถ้าคนไม่เคยอ่านคงไม่ทราบล่ะมั้งครับ ว่าถูกด่า sad smile

ปล.ผมก็เนิร์ดเช่นกัน เล่มนี้น่าสนใจมากๆเลยครับbig smile

#6 By SkyKiD on 2009-05-07 22:24

ชาบู ชาบู ชาบู!
แด่วิถีแห่งเนิร์ด
ของแถม สุโก้ยมาก sad smile

#4 By ดาวถัดมา on 2009-05-07 21:13

มุขเนิร์ดจริงๆ...sad smile

#3 By chubby on 2009-05-07 20:52

มุขของแถมแม้จะเนิร์ดแต่ก็สุดยอด ต้องหามาอ่านบ้างซะแล้วเล่มนี้open-mounthed smile
มุขของแถมนี่... Nerd จริงๆ..... sad smile

#1 By gomora on 2009-05-07 19:50